Dage Furkate Taiba Kalabe Muzammil Jata Naat Lyrics

Dage Furkate Taiba Kalabe Muzammil Jata Naat Lyrics

 

દાગે ફુરકતે તૈબા કલબે મુજમહીલ જાતા
કાશ ગુમંબદે ખઝરા દેખને કો મીલ જાતા

મેરા દમ નીકલ જાતા ઉન્કે આસતાને પર
ઉન્કે આસતાને કિ ખાક મે મેં મીલ જાતા

મેરે દીલ સે ધુલ જાતા દાગે ફુરકતે તૈબા
તૈબા મે ફના હોકર તૈબા મે હી મીલ જાતા

મૌત લેકે આ જાતી જિન્દગી મદીને મે
મૌત સે ગલે મીલ કર જીન્દગી સે મીલ જાતા

ખુદ ઝારે તૈબા કા ઇસ તરહા સફર હોતા પીછે
પીછે સર આતા આગે આગે દીલ જાતા

દીલ પે જબ કિરન પદતી ઉન્કે શબ્ઝ ગુમ્બદ કિ
ઉન્કી સબ્ઝ રંગત સે બાગ બન કે ખીલ જાતા

ફુરકતે મદીના ને વો દીયે મુઝે સદમે કોહ પર
અગર પદતે કોહ ભી તો હીલ જાતા

દીલ પે જો કદમ રખતે નકસે પાં યે દીલ બનતા
યા તો ખાકે પાં બનકર પાં સે મુત્તસીલ જાતા

ઉન્કે દર પે “અખતર” કિ હસરતેં હુઇ પુરી
સાઇલે દરે અકદસ કૈસે મુનફઇલ જાતા

Submit By Arifraza Qadri

 

दाग़-ए-फ़ुर्क़त-ए-तयबा क़ल्ब-ए-मुज़्महिल जाता
काश ! गुंबद-ए-ख़ज़रा देखने को मिल जाता

मेरा दम निकल जाता उन के आस्ताने पर
उन के आस्ताने की ख़ाक में मैं मिल जाता

मेरे दिल से धुल जाता दाग़-ए-फ़ुर्क़त-ए-तयबा
तयबा में फ़ना हो कर, तयबा में ही मिल जाता

मौत ले के आ जाती ज़िंदगी मदीने में
मौत से गले मिल कर ज़िंदगी में मिल जाता

ख़ुल्द-ज़ार-ए-तयबा का इस तरह सफ़र होता
पीछे पीछे सर जाता, आगे आगे दिल जाता

दिल पे जब किरन पड़ती, उन के सब्ज़-गुंबद की
उस की सब्ज़ रंगत से बाग़ बन के खिल जाता

फ़ुर्क़त-ए-मदीना ने वो दिए मुझे सदमे
कोह पर अगर पड़ते, कोह भी तो हिल जाता

दिल मेरा बिछा होता उन की रह-गुज़ारों में
उन के नक़्श-ए-पा से यूँ मिल के मुस्तक़िल जाता

दिल पे वो क़दम रखते, नक़्श-ए-पा ये दिल बनता
या तो ख़ाक-ए-पा बन कर, पा से मुत्तसिल जाता

वो ख़िराम फ़रमाते मेरे दीदा-ओ-दिल पर
दीदा मैं फ़िदा करता, सदक़े मेरा दिल जाता

चश्म-ए-तर वहाँ बहती, दिल का मुद्द’आ कहती
आह बा-अदब रहती, मूँह मेरा सिल जाता

दर पे दिल झुका होता, इज़्न पा के फिर बढ़ता
हर गुनाह याद आता, दिल ख़जिल ख़जिल जाता

मेरे दिल में बस जाता जल्वा-ज़ार तयबा का
दाग़-ए-फ़ुर्क़त-ए-तयबा फूल बन के खिल जाता

उन के दर पे अख़्तर की हसरतें हुईं पूरी
साइल-ए-दर-ए-अक़्दस कैसे मुनफ़’इल जाता

शायर:
मुहम्मद अख़्तर रज़ा ख़ान बरेलवी

 

Daag-E-Furqat-E-Tayba Qalb-E-Muzmahil Jaata
Kaash ! Gumbad-E-Khazra Dekhne Ko Mil Jaata

Mera Dam Nikal Jaata Un Ke Aastaane Par
Un Ke Aastaane Ki Khaak Me.N Mai.N Mil Jaata

Mere Dil Se Dhul Jaata Daag-E-Furqat-E-Tayba
Tayba Me.N Fana Ho Kar, Tayba Me.N Hi Mil Jaata

Maut Le Ke Aa Jaati Zindagi Madine Me.N
Maut Se Gale Mil Kar Zindagi Me.N Mil Jaata

Khuld-Zaar-E-Tayba Ka Is Tarah Safar Hota
Peechhe Peechhe Sar Jaata, Aage Aage Dil Jaata

Dil Pe Jab Kiran Pa.Dti, Un Ke Sabz-Gumbad Ki
Us Ki Sabz Rangat Se Baag Ban Ke Khil Jaata

Furqat-E-Madina Ne Wo Diye Mujhe Sadme
Koh Par Agar Pa.Dte, Koh Bhi To Hil Jaata

Dil Mera Bichha Hota Un Ki Rah-Guzaaro.N Me.N
Un Ke Naqsh-E-Pa Se Yu.N Mil Ke Mustaqil Jaata

Dil Pe Wo Qadam Rakhte, Naqsh-E-Paa Ye Dil Banta
Ya To Khaak-E-Paa Ban Kar, Paa Se Muttasil Jaata

Wo Khiraam Farmaate Mere Deeda-O-Dil Par
Deeda Mai.N Fida Karta, Sadqe Mera Dil Jaata

Chashm-E-Tar Wahaa.N Bahti, Dil Ka Mudd’aa Kahti
Aah Baa-Adab Rahti, Moo.Nh Mera Sil Jaata

Dar Pe Dil Jhuka Hota, Izn Paa Ke Phir Ba.Dhta
Har Gunaah Yaad Aata, Dil Khazil Khazil Jaata

Mere Dil Me.N Bas Jaata Jalwa-Zaar Tayba Ka
Daag-E-Furqat-E-Tayba Phool Ban Ke Khil Jaata

Un Ke Dar Pe Akhtar Ki Hasrate.N Hui.N Poori
Saail-E-Dar-E-Aqdas Kaise Munfa’il Jaata

Leave a comment

DAGE FURKATE TAIBA KALABE MUZAMMIL JATA NAAT LYRICS

DAGE FURKATE TAIBA KALABE MUZAMMIL JATA NAAT LYRICS

 

 

DAGE FURKATE TAIBA KALABE MUZAMMIL JATA NAAT LYRICS
DAGE FURKATE TAIBA KALABE MUZAMMIL JATA NAAT LYRICS

 

 

 

Dagh E Furqate Taiba Qalb Muzmahil Jata

Kash Gumbade Khazra Dekhne Ko Mil Jata

Mera Dam Nikal Jata Unke Astane Par

Unke Astane Ki Khak Me Mein Mil Jata

Mere Dil Se Dhul Jata Daghe Furqate Taiba

Taiba Me Fana Ho Kar Taiba Me Hi Mil Jata

Maut Le Ke A Jati Zindagi Madine Mein

Maut Se Gale Mil Kar Zindagi Mein Mil Jata

Khuld Zare Taiba Ka Is Tarha Safar Hota

Peeche Peeche Sar Jata Age Age Dil Jata

Dil Pe Jab Kiran Parti Unke Sabz Gumbad Ki

Uski Sabz Rangat Se Bagh Ban Ke Khil Jata

Furqate Madina Ne Woh Diye Mujhe Sadme

Koh Par Agar Padte Koh Bhi To Hil Jata

Dil Pe Woh Qadam Rakhte Naqshe Pa Yeh Dil Banta

Ya To Khak E Pa Ban Kar Pa Se Muttasil Jata

Un Ke Dar Pe Akhtar Ki Hasratein Hui Poori

Saile Dare Aqdas Kaise Munfa`Il Jata

This is a poem written in Urdu and Hindi about the author’s longing to visit the holy city of Medina. Here is my attempt at translating it into English:

The wound of separation from Taiba pierces my heart
If only I could see the green dome of the Prophet’s Mosque

My soul would depart at his doorstep
And I would merge with the dust of his courtyard

The pain of separation from Taiba would disappear from my heart
As I dissolve in the love of Taiba, becoming one with it

Death would come to take me while I am in Medina
And in death, I would be embraced by the Prophet and live on

My journey to the eternal abode of Taiba would be like this
My head would bow down, and my heart would move forward

When the rays of the sun fall on the green dome
The garden becomes vibrant with its green color

The separation from the city of the Prophet brings me grief
If I were to even fall on the rocks, they would tremble

The image of the Prophet is imprinted on my heart
Either I will become dust on his path, or I will reach him by walking

My wishes were fulfilled at his doorstep
But how can I achieve success in the holy city of Taiba?

દાગે ફુરકતે તૈબા કલબે મુજમહીલ જાતા
કાશ ગુમંબદે ખઝરા દેખને કો મીલ જાતા

મેરા દમ નીકલ જાતા ઉન્કે આસતાને પર
ઉન્કે આસતાને કિ ખાક મે મેં મીલ જાતા

મેરે દીલ સે ધુલ જાતા દાગે ફુરકતે તૈબા
તૈબા મે ફના હોકર તૈબા મે હી મીલ જાતા

મૌત લેકે આ જાતી જિન્દગી મદીને મે
મૌત સે ગલે મીલ કર જીન્દગી સે મીલ જાતા

ખુદ ઝારે તૈબા કા ઇસ તરહા સફર હોતા પીછે
પીછે સર આતા આગે આગે દીલ જાતા

દીલ પે જબ કિરન પદતી ઉન્કે શબ્ઝ ગુમ્બદ કિ
ઉન્કી સબ્ઝ રંગત સે બાગ બન કે ખીલ જાતા

ફુરકતે મદીના ને વો દીયે મુઝે સદમે કોહ પર
અગર પદતે કોહ ભી તો હીલ જાતા

દીલ પે જો કદમ રખતે નકસે પાં યે દીલ બનતા
યા તો ખાકે પાં બનકર પાં સે મુત્તસીલ જાતા

ઉન્કે દર પે “અખતર” કિ હસરતેં હુઇ પુરી
સાઇલે દરે અકદસ કૈસે મુનફઇલ જાતા

दाग़-ए-फ़ुर्क़त-ए-तयबा क़ल्ब-ए-मुज़्महिल जाता
काश ! गुंबद-ए-ख़ज़रा देखने को मिल जाता

मेरा दम निकल जाता उन के आस्ताने पर
उन के आस्ताने की ख़ाक में मैं मिल जाता

मेरे दिल से धुल जाता दाग़-ए-फ़ुर्क़त-ए-तयबा
तयबा में फ़ना हो कर, तयबा में ही मिल जाता

मौत ले के आ जाती ज़िंदगी मदीने में
मौत से गले मिल कर ज़िंदगी में मिल जाता

ख़ुल्द-ज़ार-ए-तयबा का इस तरह सफ़र होता
पीछे पीछे सर जाता, आगे आगे दिल जाता

दिल पे जब किरन पड़ती, उन के सब्ज़-गुंबद की
उस की सब्ज़ रंगत से बाग़ बन के खिल जाता

फ़ुर्क़त-ए-मदीना ने वो दिए मुझे सदमे
कोह पर अगर पड़ते, कोह भी तो हिल जाता

दिल मेरा बिछा होता उन की रह-गुज़ारों में
उन के नक़्श-ए-पा से यूँ मिल के मुस्तक़िल जाता

दिल पे वो क़दम रखते, नक़्श-ए-पा ये दिल बनता
या तो ख़ाक-ए-पा बन कर, पा से मुत्तसिल जाता

वो ख़िराम फ़रमाते मेरे दीदा-ओ-दिल पर
दीदा मैं फ़िदा करता, सदक़े मेरा दिल जाता

चश्म-ए-तर वहाँ बहती, दिल का मुद्द’आ कहती
आह बा-अदब रहती, मूँह मेरा सिल जाता

दर पे दिल झुका होता, इज़्न पा के फिर बढ़ता
हर गुनाह याद आता, दिल ख़जिल ख़जिल जाता

मेरे दिल में बस जाता जल्वा-ज़ार तयबा का
दाग़-ए-फ़ुर्क़त-ए-तयबा फूल बन के खिल जाता

उन के दर पे अख़्तर की हसरतें हुईं पूरी
साइल-ए-दर-ए-अक़्दस कैसे मुनफ़’इल जाता

शायर:
मुहम्मद अख़्तर रज़ा ख़ान बरेलवी

daaG-e-furqat-e-tayba qalb-e-muzmahil jaata
kaash ! gumbad-e-KHazra dekhne ko mil jaata

mera dam nikal jaata un ke aastaane par
un ke aastaane ki KHaak me.n mai.n mil jaata

mere dil se dhul jaata daaG-e-furqat-e-tayba
tayba me.n fana ho kar, tayba me.n hi mil jaata

maut le ke aa jaati zindagi madine me.n
maut se gale mil kar zindagi me.n mil jaata

KHuld-zaar-e-tayba ka is tarah safar hota
peechhe peechhe sar jaata, aage aage dil jaata

dil pe jab kiran pa.Dti, un ke sabz-gumbad ki
us ki sabz rangat se baaG ban ke khil jaata

furqat-e-madina ne wo diye mujhe sadme
koh par agar pa.Dte, koh bhi to hil jaata

dil mera bichha hota un ki rah-guzaaro.n me.n
un ke naqsh-e-pa se yu.n mil ke mustaqil jaata

dil pe wo qadam rakhte, naqsh-e-paa ye dil banta
ya to KHaak-e-paa ban kar, paa se muttasil jaata

wo KHiraam farmaate mere deeda-o-dil par
deeda mai.n fida karta, sadqe mera dil jaata

chashm-e-tar wahaa.n bahti, dil ka mudd’aa kahti
aah baa-adab rahti, moo.nh mera sil jaata

dar pe dil jhuka hota, izn paa ke phir ba.Dhta
har gunaah yaad aata, dil KHazil KHazil jaata

mere dil me.n bas jaata jalwa-zaar tayba ka
daaG-e-furqat-e-tayba phool ban ke khil jaata

un ke dar pe Akhtar ki hasrate.n hui.n poori
saail-e-dar-e-aqdas kaise munfa’il jaata

Leave a comment